Tezy na 100-lecie

 

Przypadająca na bieżący rok setna rocznica Rewolucji Październikowej powinna być pretekstem do zastanowienia się nad całą historią ruchu rewolucyjnego, spojrzenia na niego w oparciu o współczesną wiedzę i współczesne nauki, to również okazja do zweryfikowania oceny marksizmu, który mimo upływu 150 lat ma się dobrze i jednocześnie do odrzucenia powstałej wtedy ideologii marksistowskiej, skompromitowanej przez życie, będącej obecnie balastem, hamulcem dla całego ruchu lewicowego.  

TEZY NA 100-LECIE REWOLUCJI PAŹDZIERNIKOWEJ

  1. Marks był pierwszym, który w sposób naukowy (we współczesnym rozumieniu) starał się opisać, wyjaśnić rozwój społeczny. Dlatego też próby dosłownego powoływania się na głoszone wtedy przez niego tezy czy teorie są lekceważeniem jego dorobku i niezrozumieniem istoty procesów naukowych.
    Niewłaściwym jest też powtarzanie za burżuazją, że marksizm jest tylko ideologią, już sam Marks nadawał ideologii negatywny wymiar nazywając ją „zafałszowaną świadomością społeczną” czy „mistyfikacją rzeczywistości” (patrz „Ideologia niemiecka”).załącznik
  2. Przy korzystaniu z dorobku Marksa i Engelsa trzeba pamiętać o kontekście historycznym. Połowa XIX wieku była okresem powstawania, formowania się nauk szczegółowych. Zgromadzona wówczas wiedza była niewielkim ułamkiem obecnej. Nieprzemijającą wartością ich pracy są metody i odkryte prawa, sposób patrzenia na świat (dialektyka marksistowska). Przez ostatnie ponad 150 lat, mimo niebywałego rozwoju nauk szczegółowych, ich dorobek nie tylko nie został odrzucony ale został wzbogacony, rozbudowany, stał się podstawą całego obszaru nauk społecznych. Kontekst historyczny narzuca również ostrożne podejście do ich wypowiedzi gdyż Marks i Engels byli mocno zaangażowani w „zmienianie świata” więc wypowiedzi ich miały najczęściej charakter propagandowo-organizacyjny i polityczny (ideologia), należy starać się dostrzec, przez ten parawan, istotę ich myśli.*
  3. Każda nauka, każde teorie naukowe wymagają ciągłego konfrontowania z rzeczywistością i ich odrzucania lub wzbogacania. Dotyczy to również dialektyki marksistowskiej i materializmu historycznego. Właściwą teorią jest ta, która wyszła z konfrontacji z rzeczywistością zwycięsko i została wzbogacona o cały dotychczasowy (szczególnie ostatni) dorobek naukowy.
  4. Bolszewicy zdobyli 100 lat temu władzę bo kierujący nimi Lenin nie trzymał się bezkrytycznie czy dogmatycznie teorii i wskazówek Marksa lecz dostosowywał swój program działania do chwili, do zmieniającej się rzeczywistości. Lenin był przede wszystkim politykiem o wszechstronnej wiedzy i wybitnych zdolnościach organizacyjnych.**
  5. Priorytetem dla Lenina było zdobycie i utrzymanie władzy a nie natychmiastowa zmiana własności środków produkcji. Na to miała przyjść pora później. *** Słabość gospodarki wynikająca z braku kapitału, złej organizacji, izolacji zewnętrznej to największe niebezpieczeństwo dla utrzymania każdej nowej władzy. Celem strategicznym Lenina było zbudowanie społeczeństwa bezklasowego, sprawiedliwego (choć nie w prymitywnym rozumieniu sprawiedliwości) natomiast celem bieżącym było wzmocnienie państwa, utrzymanie władzy, która gwarantowałaby późniejsze reformy. Czym innym jest bowiem władza i państwo a czym innym panujące w nim stosunki produkcji. załącznik
  6. Rewolucja Październikowa była narodzeniem się nowej demokracji, obejmującej wszystkie klasy. Narodzeniem się „władzy rad”, struktur poziomych, pionowych, które stały się jednocześnie sprzężeniem zwrotnym systemu sterowania państwem.
  7. Rewolucja Październikowa to również powstanie nowej świadomości społecznej a za nią żywiołowego rozkwitu sztuki, swobody, wolności we wszelkich jej gałęziach (literaturze, malarstwie, grafice propagandowej i reklamowej, filmie, architekturze). Niedoceniany jest ciągle wpływ tych kilku lat wolności, rewolucyjnego wrzenia na historię sztuki świata.
  8. Proletariat (jakkolwiekby szeroko rozumiany) był i jest tylko siłą (ale nie jedyną) o którą musiała się opierać nowa władza, rządzić powinni ludzie mądrzy, wszechstronnie wykształceni. „Od każdego według jego zdolności, każdemu według jego potrzeb”. Każdy ma inne zdolności, każdy ma inne potrzeby, nie ma większej niesprawiedliwości od wymagania i dzielenia po równo. „Dyktatura Proletariatu” była i jest hasłem propagandowym a nie systemem społecznym czy politycznym. Strzeżmy się przed prawdziwą dyktaturą mas, przed ich prymitywnymi żądzami i eskalacją zbędnych potrzeb, przed totalitaryzmem prostych zachowań.
  9. Stalinizm był zwycięstwem prymitywnych sił rewolucji, odrzuceniem nauki i fanatyczną gloryfikacją marksizmu jako ideologii, jako religii z uznaniem jej składników i wizji za święte dogmaty. Zniszczył w sferze społecznej i w sferze świadomości wszystkie wartości i osiągnięcia Rewolucji. Związek Radziecki przetrwał jedynie dzięki realizowanej  (już wcześniej) przez USA strategii zawierającej potrzebę objęcia, przez USA, prymatu nad całym światem i wykorzystywaniu ZSRR jako „pożytecznego idioty”. Nie rozumienie przez ekipę Stalina praw imperializmu, tego, że to właśnie imperializm stał się głównym wrogiem, nierozumienie toczącej się gry politycznej w Europie uczyniło ZSRR pionkiem w grze dwu podstawowych imperiów i w konsekwencji przyczyniło się do śmierci milionów obywateli ZSRR.
  10. Zapomniano o podstawowym prawie, że to byt kształtuje świadomość ludzi a nie odwrotnie, że zakazy, nakazy nie są rozwiązaniem, że terror w warunkach pokojowych powoduje opór i nienawiść, że łatwiej i korzystniej jest zmienić stosunki produkcji niż zmusić ludzi do wyrzeczeń dla jej wzrostu. Nie zrozumiano marksowskiej oceny religii, rozpoczęto prymitywną z nią walkę, która doprowadziła do niebywałego rozkwitu religijności, odejścia od materializmu.
  11. „Zimna Wojna” wykazała słabość powojennego obozu socjalistycznego mimo podejmowania przez jego kraje wielu prób przyśpieszenia rozwoju gospodarczego, Zachód coraz bardziej uciekał, dysponował nieograniczonymi zasobami energetycznymi, posiadał znaczną przewagę informacyjną. Próby rozszerzenia na świat rewolucji skończyły się milionami ofiar pośród zwolenników ideologii marksistowskiej (przykładem niech będzie wymordowanie ok. miliona członków komunistycznej partii w Indonezji w 1965r.) Imperializm zglobalizował światową gospodarkę a USA stały się niekwestionowanym władcą świata, który pogrążał się w mroku bezwzględnej dyktatury, policyjnego imperium zła. Dominująca ideologia Zachodu opanowała świadomość społeczną naszych krajów. Zadziałało jednak prawo zaprzeczenia zaprzeczenia. Nowe, wykształcone elity odeszły od dogmatycznego pojmowania marksizmu, od skostniałego rozumienia rewolucji światowej. Współpraca z przeciwnikiem okazała się konieczna, zmiana sposobu produkcji (stosunków produkcji) niezbędna. Ten model rozwoju okazał się ze wszech miar korzystny czego przykładem mogą być obecne Chiny czy Rosja.**** Upadek się zatrzymał. Od kilkunastu lat trwa budowa drugiego obozu, drugiego bieguna, możliwy jest opór, możliwa globalna walka. Światowe imperium zaczyna się chwiać, rośnie świadomość rewolucyjna.12. 100 lat temu pierwszy raz udało się człowiekowi zapanować nad rozwojem społecznym, wyręczyć ewolucję kultury. Człowiek z biernego uczestnika stał się świadomym i czynnym uczestnikiem dziejów. W oparciu o pozyskaną wiedzę (choć był to dopiero początek) potrafił rozwiązywać sprzeczności w swoim świecie. Okazało się, że potrafi w oparciu o naukę budować nie tylko służące mu maszyny i technologie ale i środowisko społeczne mu sprzyjające, pozbawione działania praw zwierzęcej ewolucji. Był to kolejny i może najważniejszy punkt zwrotny potwierdzający, że w końcu stał się człowiekiem myślącym. Data ta zapisana została na trwałe w historii cywilizacji ludzkiej.


Marcin Brys
CLUB HOMO SAPIENS

*   Marksizm przez te wszystkie lata rozwijał się, z drugiej strony trzymanie się dogmatów ideologii powstałej w XIX wieku pod wpływem marksizmu było główną przyczyną problemów ruchów rewolucyjnych w I poł. XX wieku. O ile nauka (marksizm) rozwijała się swoimi drogami to ideologia (marksistowska) stała w miejscu. Wyobrażenia ideologiczne nie odpowiadały rzeczywistości. Na czoło wychodziły mity oparte na tych wyobrażeniach i poleganie na nich przez rządzących powodowało przyjmowanie założeń nie odpowiadających rzeczywistości, powstawanie dysproporcji gospodarczych, napięć społecznych i trudności politycznych. Wiara w mity była nieraz tak silna, że twórcy polityki próbowali wcielać je w życie nawet gdy nie było przesłanek ku temu i nie odpowiadało to ich interesom. To właśnie skończyło się w ostatnich dekadach XX wieku wraz z dojściem do władzy wykształconych pokoleń. Było to zadziałanie prawa „zaprzeczenia zaprzeczenia”. Niestety działacze, sympatycy ideologii marksistowskiej, pozbawieni rytuałów poprzedniej „religii”, ośmieszani, wyszydzani przez świat, zagubili się, skupili w fanatyczne sekty, zamienili w święte krowy. Jeśli się nie obudzą to ich świat odejdzie razem z nimi.

**   W ostatnich kilku miesiącach przed październikiem Lenin napisał kilkadziesiąt artykułów, polemik, odezw, listów. Wszystkie pokazują jak dynamicznie zmieniała się sytuacja polityczna i gospodarcza i jak błyskawicznie reagował on na nią. (patrz tom 34 wydania dzieł wszystkich 1987r.). A propos kontekstu historycznego – 80% z tekstów Lenina zawartych w kilkudziesięciu tomach to teksty propagandowe i organizacyjne.

***  Engels w 1875 roku w artykule „Sprawy społeczne w Rosji” pisał:
„Przewrót, do którego dąży nowoczesny socjalizm, polega, krótko mówiąc, na zwycięstwie proletariatu nad burżuazją i nowej organizacji społeczeństwa poprzez zniesienie wszelkich różnic klasowych. Do tego potrzebny jest nie tylko proletariat, który przewrotu tego dokona, lecz również burżuazja, w których rękach społeczne siły rozwijają się do tego stopnia, że pozwala to na ostateczne zniesienie różnic klasowych.”
I dalej:
„Dopiero na pewnym, a w naszych dzisiejszych warunkach nawet na bardzo wysokim stopniu rozwoju społecznych sił wytwórczych staje się możliwe podniesienie produkcji do takiego stopnia, że zniesienie różnic klasowych może stanowić istotny postęp, że może być ono trwałe i nie spowoduje zastoju czy nawet regresu w społecznym sposobie produkcji.”
Warto przeczytać - Lenin, październik 1917 – „Czy bolszewicy utrzymają władzę państwową?”.

**** Marks już w Manifeście Komunistycznym podkreślał siłę i efektywność kapitalistycznej formy produkcji (stosunków produkcji): „Dzięki szybkiemu doskonaleniu wszystkich narzędzi produkcji, dzięki niezwykłemu ułatwieniu komunikacji burżuazja wciąga w nurt cywilizacji wszystkie, nawet najbardziej barbarzyńskie narody.”

Czekamy na Twoje uwagi: biuro@club-homo-sapiens.eu  lub "kontakt"