A propos okresu wspominkowego

 

Mamy kolejny okres wspominkowy. Jedni smucą się, że nie ma już PRLu bo taki by piękny i dobry. Czy to dymencja starcza albo „dziecięca choroba komunizmu”. Inni myślą jak tu zbudować socjalizm, znowu wszystko upaństwowić i doprowadzić kraj do ruiny i są tacy, którzy świętują wygranie swoich dążeń nieświadomi prawdy. Trudno o przykład kraju socjalistycznego by ocenić jego możliwości rozwoju. Jedynym obecnym krajem socjalistycznym, którego znane są dane jest Białoruś, w ostatnich 20 latach nastąpił wzrost PKB 2,3 razy.
Polska miedzy rokiem 1970 a 1990 zwiększyła PKB 1,5 razy, zaś od 1970 do 2018 –5 razy.
Dla porównania USA w tym samym okresie o 2,1 i 3,8. Nie trzeba być znawcą by zauważyć, że i socjalizm i kapitalizm to nie „to”.
Popatrzmy na kraj w którym komunistyczna partia postawiła na Nowa Politykę Ekonomiczną
(NEP wg Lenina). Wiadomo chodzi o Chiny. 1970 a 1990 – wzrost PKB 4 razy a do 2018 – 43 razy (czterdzieści trzy). I co? Chyba wszyscy komuniści i marksiści wg naszego rozumienia powinni wziąć zimny prysznic i więcej nie wypowiadać słów „dyktatura proletariatu, komunizm, marksizm, socjalizm”. Szkoda waszego czasu poświeconego na podgrzewanie tego zapału, współczuję bo żyje się raz.
Bardziej jeszcze należy współczuć tym, którzy od 100 lat uciekali od Wschodu i tulili się do Zachodu. Niestety nowy hegemon nadciąga ze wschodu, jeszcze za naszego pokolenia nas przejmie. Obserwujmy, nadciągają ciekawe czasy.
W 1980 roku PKB Chin wynosił 300 miliardów dolarów. W roku 2015 było to już 11 bilionów dolarów. Chiny wyprzedziły już Stany Zjednoczone w produkcji statków, stali, aluminium, mebli, ubrań, tekstyliów, telefonów komórkowych; stały się też niedawno największym konsumentem produktów oraz największym rynkiem samochodowym.  Jeśli Stany Zjednoczone wyprodukowały w 2014 roku 86 milionów ton stali, to Chiny aż 822 miliony ton. Chiny zużywają najwięcej energii, zainstalowały najwięcej instalacji do produkcji energii słonecznej.  W latach 2014–2016 wytworzyły i zużyły więcej cementu niż Stany Zjednoczone w całym XX wieku. W latach 1996–2016 wybudowano 2,6 mln kilometrów dróg, z tego 112 654 kilometry autostrad, łącząc 95 proc. wsi i miejscowości w kraju. Po 2007 roku do 2018 roku wybudowano ponad 20 tys. kilometrów szybkiej kolei, co daje więcej kilometrów tych linii niż ma reszta świata razem wzięta. W 2016 roku Chiny jako pierwsze przetestowały komunikację kwantową, o której się mówi, że jest przyszłością łączności.
Wszyscy słyszeli o Rewolucji Kulturalnej w Chinach, mówi się, że miał być to „wielki skok” a okazało się to zapaścią gospodarczą. Nie miejsce tu by dokładnie to opisać, wyjaśnić sens .Pod koniec 1978 zapoczątkowano nową strategię rozwoju gospodarczego, przyznając priorytet rolnictwu, przed przemysłem ciężkim i lekkim. W 1979–84 zlikwidowano komuny ludowe i wprowadzono gospodarstwa indywidualne (dzierżawa ziemi od państwa na 5–10 lat), oparte na rodzinnej odpowiedzialności za produkcję. W 1984 aż 99% rodzin chłopskich pracowało w tym systemie, Chiny osiągnęły dzięki temu samowystarczalność w produkcji zbóż (głównie ryżu), a nawet uzyskały nadwyżki eksportowe. Zmiany w rolnictwie ożywiły ekonomicznie wieś i umożliwiają stopniowe przechodzenie do nowoczesnej gospodarki towarowej. Reforma objęła również przedsiębiorstwa — uzyskały pewną samodzielność gospodarczą, uwarunkowaną rentownością. W programie modernizacji gospodarki istotne znaczenie ma polityka jej otwarcia na zewnątrz; dotyczy ona zarówno rozwoju zagranicznych stosunków handlowych, jak i importu zagranicznych technologii (głównie z Japonii) oraz inwestycji obcych. W 1979 było w Chinach zaledwie 20 przedsiębiorstw z udziałem obcego kapitału, do końca 1990 powstało ich ok. 200 tys. (w tym ponad 3 tys. wyłącznie z kapitałem zagranicznym). W 1979–97 inwestycje zagraniczne w Chinach wynosiły ok. 348 mld dolarów USA, z czego 220 mld przypadało na inwestycje bezpośrednie. Kapitał obcy jest zaangażowany w różnych formach w ponad 300 tys. przedsięwzięć; najwięcej zainwestowano w specjalnych strefach ekonomicznych (Shenzhen, Shantou, Zhuhai, Xiamen, Hainan). Chiny są coraz aktywniejsze w inwestowaniu własnych kapitałów za granicą; już 1997 własnością Chin stało się ponad 5350 przedsiębiorstw zlokalizowanych w 140 krajach świata. Dzisiaj Chiny są pierwszą gospodarką świata, wspólnie z Rosją zmieniają ustanowiony po II WŚ jego porządek.
A propos okresu wspominek.

Tak  jak na zdjęciu wyglądał wówczas jasny przekaz od Wałęsy dla ludzi rozumiejących niuanse polityki, dla pozostałości aparatu partyjnego. Jak na razie się on spełnia. Nie zbudowano kapitalizmu, bo wystarczającym warunkiem istnienia kapitalizmu nie jest prywatna własność środków produkcji ale własność, należenie państwa do właścicieli tych środków (przykładem są typowe państwa kapitalistyczne (USA, GB, ....). Wszystkie kraje „postsocjalistyczne” poszły taką samą drogą, drogą chińską opartą o propozycję Lenina z przed 100 lat – NEP. Oczywiście każde państwo było inne, było i jest w innych warunkach geopolitycznych ale wszędzie jest centralne sterowanie niezależne od woli właścicieli środków produkcji, mianowani właściciele i kapitalistyczny sposób produkcji (określony przez Marksa jako najlepszy).
Wiem, że taka teoria jest nie do przyjęcia przez przeciętnych ludzi, wbito im do głowy inne scenariusze, inne wyjaśnienia. Wspierają to autorytety, naukowcy celebryci.
A przecież nie ma gorszego scenariusza rozwoju wiedzy od potakiwania, trzymania się już przyjętych definicji. Rozwój wiedzy wymaga krytycznego nastawienia badaczy wobec wiedzy dotąd zdobytej i metod myślowych, które dotąd były skuteczne. Rozwiązywanie nowych problemów wymaga zawsze przezwyciężenia wcześniej ukształtowanych schematów myślowych. Krytycyzm jest istotnym warunkiem rozwoju nauk. Kogo interesują wypowiedzi celebrytów, albo wystraszonych, potakujących „naukowców” pragnących zachować poprawność polityczną? Zastanówmy się.
Po co wobec tego były Rewolucje Burżuazyjne? Po to by otworzyć samemu jakiś tam biznes? A co z klasami? Z klasą dominującą? Z definicją państwa, co z imperializmem? A jak to się stało, że w Rosji porewolucyjnej funkcjonowała przez parę lat Nowa Ekonomiczna Polityka, wprowadzona ustawami (warto się z nią zapoznać) obalona przez Stalina? To właśnie nauki Stalina opanowały umysły ludzi – prywatna własność – kapitalizm, państwowa – socjalizm, społeczna – komunizm. Najwyższy cza wyrzucić to na śmietnik historii.
Wadą kapitalizmu są podobno kryzysy. Kryzysy (prawdziwe) się skończyły gdy skończył się wolny rynek pozostały propagandowe mające uzasadnić wzmożony wyzysk ludzi pracy i drenaż rynku finansowego. Można by rzec, że w kapitalizmie, w imperializmie też jest centralne sterowanie ale przez grupy związane z kapitałem rzeczowym czy finansowym krajowym i globalnym, nie ma mianowanych właścicieli ale są mianowani przedstawiciele państwa w oparciu o fikcyjne poparcie społeczeństwa.
Niby wszyscy mówimy tym samym językiem ale język to jedno a rozumienie pojęć pozwalających systematyzować naszą wiedzę o świecie to drugie. Pamiętajmy też, że w ciągu ostatnich dekad doszło do manipulacji semantycznej, istotą jej była zmiana kluczowych dla życia społecznego słów. Myślenie samodzielne, myslenie krytyczne pozwala nam zrozumieć świat.

Marcin Brys czerwiec 2019r.